07/03/26 Bk cad+sch te Gent

Belgisch Kampioenschap Indoor Cadetten & Scholieren

Zaterdag 7 maart 2026

Op zaterdag 7 maart vond het Belgisch Kampioenschap Indoor voor cadetten en scholieren plaats. Vier atleten van Atletiekclub Alken wisten zich te kwalificeren voor dit nationale kampioenschap: Etoilia Gorrens, Kaat Gijbels en Jesse Quintens bij de cadetten en Kenneth Baerts bij de scholieren. Alleen al de selectie voor een BK is een knappe prestatie, maar wat onze atleten daar lieten zien maakte deze dag nog veel mooier. De oranje-wit-zwarte clubkleuren werden met trots verdedigd.

Het verslag van deze kampioenschapsdag werd aangeleverd door Caroline Vranken, mama van Kaat, die de spannende momenten vanop de eerste rij (online)meemaakte.

Cadetten Vrouwen

Etoilia Gorrens 🥇🥇

Etoilia nam deel aan twee nummers: het verspringen en het kogelstoten. Vanuit de tribune werd elke poging met spanning gevolgd. Familie, supporters en haar trainer zaten op de eerste rij (fysiek of online) en leefden intens mee met elke sprong en elke stoot.

En wat een dag werd het!

Bij het verspringen sprong Etoilia naar een indrukwekkende 5m97. Die sprong betekende niet alleen de Belgische titel, maar ook een nieuw clubrecord en zelfs de 2de allerbeste prestatie aller tijden bij de Belgische cadetten. Een absolute topprestatie.

Ook in het kogelstoten liet ze zich van haar sterkste kant zien. Met een knappe worp van 13m77 liet ze de concurrentie achter zich en pakte ze haar tweede Belgische titel van de dag.

Twee disciplines, twee titels, een clubrecord en een prestatie die in de Belgische ranglijsten komt te staan. Voor iedereen langs de zijlijn – familie, trainer en supporters – moet dit een ongelooflijk trots moment geweest zijn. Na afloop volgde er dan ook nog een interview, een mooie bekroning van een fantastische dag.

Prestatietabel

Kaat Gijbels 🥉

Bij het hoogspringen was het de beurt aan Kaat. Het was een intensieve week geweest: nog maar enkele dagen eerder stond ze op het BK AC, waar ze 1m60 sprong. Na het vorige Vlaams kampioenschap – waar er wat leergeld betaald werd – was het spannend afwachten wat ze vandaag zou laten zien.

Maar Kaat stond er.

Terwijl zij aan het hoogspringen was, was Etoilia gelijktijdig bezig met het kogelstoten en daarna het verspringen. Supporters probeerden dus beide wedstrijden te volgen. Papa en trainer Christophe stonden samen met clubgenoten Jesse en Kenneth langs de zijlijn alles te volgen. De mama van Kaat kon er helaas niet bij zijn, maar supporterde vanop afstand samen met collega’s. Ook de grootouders, haar zus en trainer Brett volgden alles via de livestream.

Bij elke sprong steeg de spanning. Telkens weer schoof iedereen naar het puntje van zijn stoel. En wanneer de lat bleef liggen, volgde er een kreet van vreugde.

Het absolute hoogtepunt kwam toen Kaat 1m61 sprong. Daarmee verbeterde ze haar persoonlijk record, het clubrecord én veroverde ze een prachtige bronzen medaille.

Zoals Kaat het zelf zo mooi verwoordde bij haar filmpje:“Dream it, do it, believe it.”

Prestatietabel

Cadetten Mannen

Jesse Quintens

Jesse kwam aan de start van de 60 meter. Ook voor hem werd er met spanning meegeleefd, zowel in de zaal als van thuis uit. Trainer Christophe stond langs de piste om te zien wat Jesse zou laten zien.

Jesse liep naar een nieuw persoonlijk record van 8.01. Misschien net niet onder de magische grens van acht seconden waar hij op hoopte, maar wel een bijzonder knappe prestatie – zeker voor iemand die nog maar zes maanden aan atletiek doet.

De vooruitgang die hij maakt, maakt trainer, club en supporters bijzonder trots.

Prestatietabel

Scholieren Mannen

Kenneth Baerts

Onze enige scholier op dit kampioenschap was Kenneth Baerts, die deelnam aan het kogelstoten. Ook hij liet zich van zijn beste kant zien.

Met een sterke reeks stoten bereikte hij een nieuw persoonlijk record van 13m22, goed voor een knappe 7de plaats op nationaal niveau. Trainer, papa en iedereen die van thuis uit mee supporterde waren dan ook bijzonder trots op deze prestatie.

Prestatietabel

Medaillestand ACA

Totaal ACA:

• 🥇 2 Belgische titels

• 🥉 1 bronzen medaille

Ook de webmaster volgde de wedstrijden met grote interesse. Benieuwd naar de prestaties van de atleten, hun doelen en wat ze wilden bereiken – iets wat hij maar al te goed kent – werd het een spannend pauzemoment waarbij hij met trots de vertegenwoordiging van de ACA-kleuren volgde.

Momenten zoals deze tonen nog maar eens hoe mooi het is om onze club zo sterk vertegenwoordigd te zien op een nationaal kampioenschap.

De ACA-kleuren werden met trots gedragen en verdedigd.

Wat een mooie dag voor Atletiekclub Alken en wat een sterke prestaties van deze knappe atleten.

Proficiat aan Etoilia, Kaat, Jesse en Kenneth! 🧡🤍🖤

🧡🤍🖤 Ook de webmaster genoot van het BK

Eerder op deze pagina kon je al het mooie en emotionele verslag lezen van Caroline Vranken, mama van Kaat, die het Belgisch Kampioenschap Indoor voor cadetten en scholieren vanop de eerste online rij beleefde.

Maar ook vanop een andere plek werd er intens meegeleefd…

Tijdens een middagpauze ging de livestream aan, en wat een pauze werd dat. Belgische titels, een clubrecord, een bronzen medaille en sterke persoonlijke records: het werd een moment vol spanning, kippenvel en trots voor onze oranje-wit-zwarte kleuren.

“Van achter het scherm: de mooiste middagpauze ooit”.

“Ga maar je middagpauze pakken,” zei de baas.

En wat voor een middagpauze werd het.

Livestream aan, geluid op en genieten maar.

We worden het misschien al een beetje gewoon, maar eigenlijk zouden we dat nooit mogen worden: Etoilia op een kampioenschap betekent meestal dat er kans is op een podium of zelfs een titel. En ook nu was het weer puur genieten.

De eerste poging in het kogelstoten was nog wat aarzelend, maar toch al meteen 12m90. Een concurrente kwam even dichtbij met een sterk record – ik dacht 12m77. Na een iets zwakkere tweede poging ging het plots naar 13m42. Dat was al genoeg voor goud, maar Etoilia deed er nog een 13m77 bovenop en sloot af met 13m57. Gewoon drie worpen over de 13 meter, en bijna een meter verder dan de tweede.

Geweldig toch.Een echt fenomeen, onze Etoilia.

In onze reis richting de meerkamp kwam ik via Michel Gorrens te weten dat we Sven en Tina mogen bedanken voor dit fenomeen. Zij waren de juiste mensen op de juiste plaats, met vooral de juiste babbel. Dankjewel daarvoor. Want deze twee mooie mensen hebben al een meerwaarde gehad in mijn leven.

Ondertussen verschijnt ook Kaat op het toneel. Haar doelen waren tijdens de weektrainingen al duidelijk uitgesproken. Maar atleten blijven natuurlijk mensen en geen machines.

Met grote spanning volgen we het hoogspringen.

De deelnemers worden voorgesteld – Etoilia als favoriete bij het verspringen later, maar nu eerst Kaat.

Ze springt 1m50, en dat gaat goed.

Wie de verslagen echt leest weet dat het de vorige keer in Gent een stuk minder liep. Daarna ook 1m55, zelfs met een poging minder dan haar concurrente. Het brons lijkt binnen handbereik.

Ongeveer 40 kilogram geleden en bijna evenveel jaren terug begon mijn eigen atletiekcarrière trouwens ook bij het hoogspringen. Het spel met de hoogtes ligt me dus wel en brengt extra spanning mee.

Dan komt 1m58.Een mooie hoogte, maar de concurrente springt ze in de tweede poging, terwijl Kaat ze pas in de derde poging haalt.

Weg brons…

hallo chocolademedaille.

En dan komt de magische 1m61.

Kans op brons.

Kans op een persoonlijk record.

Kans op het clubrecord alleen op haar naam.

Eerste poging: nee.

Ik probeer ondertussen mijn collega’s ook wat warm te krijgen voor mijn passie.

Tweede poging: weer niet.

Maar de concurrente haalt het ook niet.

Laatste poging.Ik zit op het puntje van mijn stoel.

En hoppa… er gewoon over.

Het kippenvel loopt over mijn hele lichaam. Ik kan me zo in de plaats van Kaat verplaatsen. Wat een prestatie. Wat een ontlading.

En als extraatje komt daar ook nog het brons bij, want de concurrente geraakt er niet meer over. alle doelen gewoon bereikt !!!

Proficiat Kaat. En proficiat trainer Brett.

Als collega hoogspringer/trainer kan ik het niet laten om te zeggen: die 5-pas-aanloop heeft duidelijk zijn werk gedaan. Misschien nu naar 7 passen, wat meer snelheid en een ruimere bocht – want die is eigenlijk nog altijd niet helemaal volgens de boekjes. Ik ben alvast benieuwd wat de zomer voor haar brengt.

Ondertussen is Etoilia gewoon de pannen van het dak aan het springen bij het verspringen. Ze zit ondertussen op zo’n niveau dat de spanning om te winnen er eigenlijk niet meer echt is.

Maar een Belgisch record? Wie weet.

Laatste poging.

Mijn middagpauze is eigenlijk al voorbij, maar natuurlijk blijf ik kijken.

Krachtige aanloop.

Die typische hoge afsprong die Etoilia zo kenmerkt.

Een verre… heel verre sprong.

Het kippenvel was nog maar net verdwenen of het komt alweer terug.

Gelukkig is het in Gent, dus de afstand verschijnt snel op het scherm.

En terecht: 5m97.

Geweldig.

Maar tegelijk ook: hmm… toch nog 2 centimeter onder het Belgisch record.

Misschien toch nog ergens een meeting zoeken?

Man man man… wat is dit toch geweldig.

Wat een twee toppers hebben we bij de cadetten dames.

De middagpauze is voorbij.Hoewel de klanten het even laten afweten, blijf ik de rest van de dag met een geweldige vibe zitten.

Eerder die ochtend hadden we via een incognito venster al een mooie uitslag gezien van Jesse Quintens. Een atleet die nog maar zes maanden bezig is met atletiek en al mag deelnemen aan een Belgisch kampioenschap – dat is echt bijzonder.

Ik heb nog niet het genoegen gehad om echt contact met hem te hebben, maar ik had deze snelle kerel al op training zien lopen. Het was aangenaam om te zien dat wat er snel uitzag, ook effectief snel bleek: 8.01 op de 60 meter.

Inderdaad, net niet onder de magische 8 seconden, maar toch indrukwekkend.

“Iemand om in het oog te houden,” zei mijn zoon Cedric. En hij ziet daar wel iets in. Ook omdat Jesse zijn trainingen serieus neemt: geven tot aan de lijn, niet ervoor stoppen.

Via datzelfde venster zie ik ook Kenneth aan het werk in het kogelstoten bij de scholieren. Ons “werpbeest” staat niet altijd bekend om een constante reeks… maar vandaag wel.

Mijn werpershart bloeit ervan.

Alles boven 12m47.Twee keer bijna 13 meter.En zelfs twee keer boven de 13 meter.

Het eindigt in een persoonlijk record van 13m22.

Wat een dag.

Wat een dag. 🧡🤍🖤

ver Etoiia 5m97

Hoog Kaat 1m61

Kogel Etoilia

Voorstelling Kogel Etoilia